Polska to piękny kraj

Jednym z największych i najwspanialszych zamków jakimi może poszczycić się Polska jest zamek w Ujeździe. Zamek Krzyżtopór znajduje się niedaleko Sandomierza, na wzniesieniu, które przepięknie eksponuje jego walory. Chociaż dzisiaj po zamku zostały jedynie ruiny to i tak warto wybrać się do Ujazdu, by zobaczyć ta monumentalna i niesamowicie piękną budowlę. Zamek został wybudowany w 1644 roku. Jego budowa trwała 18 lat. Dlaczego tak długo? Może przytoczę kilka liczb, które łatwiej zobrazują wielkość zamku. Konstrukcja zamku opierała się na liczbach mających symbolizować kalendarz. Otóż zamek posiadał tyle okien ile jest dni w doku- czyli 365, tyle komnat ile jest tygodni czyli 52, tyle sal ile miesięcy w roku czyli 12 oraz cztery baszty- bo tyle jest pór roku. W samym centrum znajdowała się ogromna sala, której sufit zdobiło akwarium z rzadko występującymi gatunkami ryb. W stajniach zaś, znajdowały się ponoć lustra oraz żłoby z marmuru. Budowla kosztowała krocie i została zaprojektowana przez Lauretiusa de Murreto de Sent na zlecenie Krzysztofa Osolińskiego. Gdy ród Osolińskich „skończył się”, zamek przechodził z rąk do rąk kolejnych właścicieli. Podczas zajazdu Szwedów został częściowo zniszczony, lecz pozostała część była zamieszkiwana jeszcze do 1770 roku. Kolejne tarcia spowodowały, że zamek legł z totalnej ruinie, ale jego szczątki zachowały się do dziś. Zamek nazwany Krzyżtopór nazwę swą zawdzięcza dwóm symbolom, które wiszą tuż nad bramą wjazdową. Krzyż- symbol kontrreformacji i topór- herb fundatora. Wejście przez bramę prowadzi do ogromnego placu za murami obronnymi. Na tyłach pałacu mieścił się geometryczny park i ogród. Zachęcam do odwiedzenia ruin tego niesamowitego zamku. Spacer po piętrach zdaje się nie kończyć nigdy, zapraszające do robienia zdjęć widoki i kręte korytarze w podziemiach przywołują do wyobrażeń, co się działo w tych komnatach wiele lat temu. Ujazd i zamek w Krzyżtoporze to najczęściej odwiedzane miejsce w Polsce, zarówno przez turystów Polskich jak i zagranicznych.

Zamek królewski na Wawelu to miejsce bardzo symboliczne dla Polski. To miejsce rozpoznawalne przez każdego, to wizytówka państwowości. Niegdyś była to siedziba królów. To właśnie tam dokonywano koronacji królewskich oraz chowano naszych władców. Wawel przyciąga rzesze turystów, miłośników historii i archeologii. Po dzień dzisiejszy na Wawelu prowadzone są prace architektoniczne, które służą poznawaniu starych dzieji Zamku i Jego mieszkańców. Zamek królewski na Wawelu jest przedmiotem wielu książek i opracowań naukowych. Był inspiracją do pisania bajek dla dzieci oraz legend. Zamek położony jest na skale nad brzegiem Wisły. Dzięki takiemu położeniu z natury rzeczy był obiektem obronnym. Obecnie udostępniony jest ona dla zwiedzających, którzy mają do dyspozycji obejrzenie komnat królewskich, apartamentów prywatnych, w których na przykład władca spał,  skarbiec koronny, gdzie można zobaczyć miecz koronacyjny Szczerbiec. Możemy zobaczyć również zbrojownię. W znajdującej się tuż obok Katedrze zobaczymy z kolei groby królewskie, Kryptę Wieszczów Narodowych oraz słynny na cały świat Dzwon Zygmunta. Nie ma chyba osoby, która nie słyszałaby słynnej legendy o smoku wawelskim. Według przekazu z XII wieku w czasach panowania króla Kraka istniał potwór – czyli ów smok. Należało mu co tydzień składać ofiarę z bydła. W przeciwnym razie zjadał ludzi. Król posłał swych dwóch synów aby zgładzili smoka. Wymyślili oni pewien podstęp i podali mu do zjedzenia skórę bydlęcą wypełnioną siarką. W ten Sposób zgładzili smoka. Później w wyniku konfliktu o to kto pokonał potwora doszło do bratobójstwa. Śmiercią brata został obwiniony zabity smok. Gdy prawda wyszła na jaw ocalały syn został wygnany z kraju. Bracia ci nazwali się Krak i Lech. Inna  wersja tej legendy pochodząca z  XV wieku mówi, że pogromcą smoka był szewczyk. Smok po zjedzeniu barana napełnionego siarką wypił pół Wisły i pękł. Takie to  legendy głoszone są na temat tego słynnego wzgórza. Czy w nie wierzyć czy nie, pozostaje do indywidualnego rozważenia.

Odwiedzając Polskę niejednokrotnie jedziemy w góry czy nad morze. Zwiedzamy miejsca urokliwe i atrakcyjne turystycznie. I nic tutaj nie dziwi. Polska to przecież przepiękny kraj. Ale kraj ten to również miejsca smutne, okupione łzami, krwią i śmiercią wielu osób. Mowa tutaj o obozach koncentracyjnych. Każdy słyszał o Holocauście i ludobójstwie w obozach koncentracyjnych. Jednym z takich miejsc jest obóz znajdujący się niedaleko miasta Oświęcim. Został on założony przez Niemców w 1940 roku. Początkowo mały zaczął rosnąc w przerażającym tempie. Uległ rozbudowie i został podzielony na Auschwitz I, Auschwitz II, Auschwitz Monowitz, Birkenau oraz 40 mniejszych obozów. Było to miejsce więzienia Polaków, Rosjan oraz Romów. Później zaczęto przywozić tam głównie Żydów. Auschwitz to bardzo smutne miejsce. Blisko milion Żydów straciło tam życie w komorach gazowych. Dzisiaj już nie zobaczymy tam komór czy krematoriów, ponieważ zostały one zniszczone przez Niemców przed zakończeniem wojny. Zniszczono też większość dokumentów, zacierając w ten sposób ślady tych przerażających mordów. Gdy obóz zakończył  swoje funkcjonowanie i Niemcy wycofywali się z terytorium Polski, pozostających w obozie więźniów zmuszono do udziału w Marszu śmierci w drodze do Trzeciej Rzeszy. W Auschwitz zginęło blisko 1,5 miliona zabitych. Ta Liczba bulwersuje i szokuje. W obozie na każdym kroku widać ślady minionych lat. Znajdują się tam zdjęcia, przybory użytku osobistego, włosy. W 1947 roku powstało w tym miejscu muzeum. Ma ono być pamiątką po osobach, które tam zginęły. Ma być dla nich hołdem. W 1979 roku został on wpisany na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Współcześnie jest to  miejsce odwiedzin. Do Oświęcimia przyjeżdża co roku ok. 6 milionów osób. Są to ludzie młodzi, młodzież szkolna ale nie tylko. Duże zainteresowanie świadczy o tym, ze pamiętamy i nigdy nie zapomnimy. Cała historia pozostanie wyryta na zawsze w naszych głowach i sercach. Odwiedzając takie miejsca możemy sprawić, że chociaż na chwilę upamiętnimy ofiary zbrodni nazistowskich.

Wieliczka położona jest blisko Krakowa, bo zaledwie15 kmod niego. Jest to najsłynniejsza w całej Polsce kopalnia soli kamiennej. Powstała ona w XIII w. Jest, zatem najstarszą kopalnią w Polsce. Kopalnia jest bardzo cennym miejscem i zabytkowym. Została wpisana na listę UNESCO jako obiekt światowego dziedzictwa. Niegdyś stanowiła ona dla mieszkańców cenne źródło tego surowca tak niegdyś pożądanego i drogiego. Nie bez powodu sól określano mianem białe złoto. Surowiec ten był dostępny dla wybranych. Dzisiaj miejsce to jest znane głównie jako atrakcja turystyczna. Ten obiekt górniczy corocznie zwiedza około miliona osób. Jest bardzo znany w świecie i z przyjemnością oglądany. Turyści przyjeżdżają tutaj z całego świata aby móc przejść się podziemnymi korytarzami i oglądać komory, znajdujące się tam kaplice i rzeźby solne. Tyle lat nieustającej pracy i eksploatacji kopalni w Wieliczce sprawiło, ze powstało tam wiele korytarzy i wyrobisk wszelakiego rodzaju. Całe miasto Wieliczka kryje pod swoimi podziemiami ciągnące się korytarze i tunele, które łącznie obejmują aż 9 poziomów. Ostatni, najniższy sięga aż327 metróww głąb. W samej kopalni znajduje się300 kmchodników oraz 3000 komór. Jednakże nie wszystkie odcinki trasy są udostępnione dla zwiedzających. Dostępny jest zaledwie 2,5-kilometrowy odcinek dla zwiedzających. Nie jest także dane  turystom zejście do najniższego poziomu kopalni. Turyści schodzą do głębokości134 m. Pierwsze metry można pokonać na piechotę albo zjechać windą. O sile pracy oraz pasji jaka towarzyszyła wydobywającym sól górnikom świadczą rzeźby i komory, które zostały wykute w soli. Na przykład zjawiskowa Kaplica św. Kingi. Stanowi ona największych rozmiarów podziemny kościół. Jest tam wiele bogatych zdobień takich jak rzeźby, reliefy czy nawet żyrandole. Co najważniejsze zostały one wszystkie wykonane z soli. Wieliczka jest dzisiaj miejscem, którym organizowane są konferencje, bankiety i przyjęcia weselne. W kopalnianych podziemiach mamy również sanatorium. Specyficzny klimat i atmosfera tam panująca wpływa korzystnie na osoby chorujące na drogi oddechowe oraz alergie.

Nasz kraj posiada wiele symboli, z którymi jest kojarzony. Niewątpliwie jednym z tych symboli jest osoba Papieża Jana Pawła II. Karol Wojtyła urodził się w mieście Wadowice. I miejsce to dzisiaj stało się miejscem licznie odwiedzanym przez turystów i pielgrzymów. Dzięki Papieżowi Wadowice stały się miejscem bardzo ważnym w Polsce. Dzisiaj Dom Rodzinny Jana Pawła II to muzeum pamiątek, które pozostały po Wielkim Polaku. Od czasu wyboru Wojtyły na papieża, Jego dom stał się miejscem pielgrzymek. Ludzie odwiedzają to miejsce nie tylko z całej Polski, ale i z całego świata. Jan Paweł II był wyjątkowym człowiekiem. Potrafił zjednywać sobie ludzi i przedstawiał nam chrześcijaństwo z perspektywy zwykłego człowieka. Zbliżał się do ludzi. Nie było dla niego granic wyznaniowych. Szanował  ludzi bez względu na nie. To wszystko sprawiło, ze dzisiaj każdy chce zobaczyć miejsce, gdzie urodził się ten niezwykły człowiek. Rozwijający się ruch turystyczny sprawił, że zrodził się pomysł wyeksponowania pamiątek kojarzonych z Ojcem Świętym i stworzenia miejsca prezentacji jego przesłania. Te cele zostały osiągnięte poprzez utworzenie Muzeum w Domu Rodzinnym Ojca Świętego Jana Pawła II. Kiedy Jan Paweł II zmarł zaczęły do Wadowic przyjeżdżać masy pielgrzymów. Kolejki ustawiały się by zobaczyć dom Papieża. Wadowice oferują też miejsce do zwiedzania, pobliską bazylikę, w której Papież był ochrzczony. Muzeum składa się z dwupokojowego mieszkania rodziny Wojtyłów. Do muzeum włączono również przyległe mieszkania z pierwszego piętra. Z eksponatów, które pochodzą z czasów mieszkania tam tej rodziny pochodzą kaflowy piec kuchenny, naczynia, półki, stół, kosz na bieliznę. Na wyposażeniu muzeum znajdują się  portrety rodzinne. Zwiedzający mogą zobaczyć tam między innymi sutanny Jana Pawła II, które pochodzą z różnych okresów życia Papieża. W muzeum znalazły się nawet narty Karola Wojtyły, Jego wiosło i plecak. Ponieważ Papież uwielbiał sport to takich eksponatów nie mogło tam zabraknąć. Odwiedzając to miejsce przeżyjemy prawdziwą wędrówkę duchową.